The staffing market is changing rapidly

Summary in English

The Dutch staffing market is undergoing significant changes in 2025, driven by labour shortages, economic uncertainty, stricter regulations, and rapid technological developments. Flexmarkt’s annual survey highlights a shift in demand towards public and knowledge-intensive sectors, such as the legal sector, security, government, education, culture, and IT. While traditional industries like manufacturing and construction are seeing slower growth, staffing firms that focus on specialist niches and digitalisation are gaining competitive advantage. Key challenges include the scarcity of talent, housing for migrant workers, and navigating complex regulations. Despite these hurdles, most staffing companies are aiming for growth through specialisation, technology adoption, and acquisitions. The sector is evolving from a traditional intermediary role to that of a strategic HR partner, where agility, compliance, and long-term client relationships are crucial for future success.

FULL ARTICLE IS IN DUTCH ONLY | IN COOPERATION WITH INDUSTRY MAGAZINE FLEXMARKT

In 2025 bevindt de uitzendbranche zich in een overgangsfase. Personeelstekorten, economische onzekerheid, een instabiele (internationale) politieke situatie, aangescherpte wet- en regelgeving en technologische ontwikkelingen zorgen voor een complex speelveld waarin innovatie en wendbaarheid essentieel zijn geworden. Flexmarkt voerde haar jaarlijkse onderzoek uit onder respondenten, bestaande uit een brede groep uitzendondernemingen, variërend van zelfstandig ondernemers tot grote marktspelers.[1]

2025
De uitzendmarkt verandert snel. Waar voorheen de nadruk lag op traditionele sectoren zoals techniek, logistiek en handel, is de verwachting dat in 2025 juist publieke en kennisintensieve sectoren de grootste groei vertonen. Denk aan justitie, veiligheid en openbaar bestuur, met een verwachte omzetgroei van 14,2%[2], gevolgd door onderwijs en cultuur (12,2%), en ICT (11,0%). Ook de sector media en communicatie presteren bovengemiddeld met een groei van 10,6%[3].

Deze verschuiving is deels te verklaren door maatschappelijke veranderingen. De overheid zet sterk in op veiligheid en digitalisering. Hierdoor ontstaat een toenemende vraag naar flexibel personeel in deze sectoren. Uitzendorganisaties die zich weten te specialiseren in deze niches, kunnen een concurrentievoordeel behalen. Tegelijkertijd vereist dit omschakeling qua kennis, certificering en kandidaatselectie.

Traditionelere sectoren zoals productie en bouw (6,8%) en handel en dienstverlening (6,5%) blijven achter qua marktaandeel. Toch blijft hun aandeel in het totaalvolume groot. Transport en logistiek en toerisme/recreatie laten een redelijke groei van 7,9% zien. De zorgsector blijft stabiel met 7,6%. Gemiddeld komt de markt uit op een omzetgroei van 7%, vooral gedreven door een lichte toename in het aantal uitgezonden uren (+1,1%).

Tegen deze achtergrond laat ook de brutomarge een stijging zien van 1,5 procentpunt ten opzichte van 2023. Dit wordt verklaard doordat flexbedrijven kosten hebben kunnen doorberekenen aan de opdrachtgevers, waardoor hun omzet min of meer gehandhaafd kon worden. Maar de marges staan onder druk door stijgende kosten: voor huisvesting, ziekteverzuim en naleving van cao’s. Flexbedrijven moeten dus niet alleen groeien, maar ook efficiënter worden om net zo rendabel te blijven.

Krapte
Eén van de grootste uitdagingen blijft de aanhoudende krapte op de arbeidsmarkt. Het tekort aan personeel speelt op meerdere fronten: intern, bij opdrachtgevers èn bij kandidaten. Technisch personeel is bijzonder schaars en commercieel talent is lastig te vinden. Bedrijven concurreren fel om goed personeel, waarbij uitzenders vaak het onderspit delven als opdrachtgevers kandidaten overnemen. Kandidaten hebben meer keuze dan ooit en verkiezen een vast contract steeds vaker boven een flexibel dienstverband.

Vergrijzing, mismatch in vaardigheden, en veranderende werkopvattingen onder jongeren maken de situatie nog ingewikkelder. Jongere generaties hechten meer waarde aan zingeving, autonomie en flexibiliteit. Dit leidt tot een groeiende voorkeur voor andere werkvormen zoals projectmatig werk door middel van zzp-schap en detachering.

De gevolgen van krapte zijn divers. Uit het onderzoek van Flexmarktblijkt dat 24,2% van de uitzenders profiteert van hogere tarieven en omzet, terwijl 19,4% juist opdrachten ziet wegvallen. Een kwart ervaart geen impact, maar opvallend is dat 30,6% het simpelweg niet weet. Deze onduidelijkheid toont aan dat de krapte complex is en per regio en sector sterk verschilt.

Opmerkelijk is dat 22,4% van de uitzenders opdrachten heeft moeten afwijzen door personeelstekort. Nog eens 20,4% deed dit incidenteel. Dat betekent dat meer dan 40% van de bedrijven omzet misloopt door gebrek aan menskracht. Toch verwacht een meerderheid van de uitzenders in 2025 meer mensen te kunnen plaatsen, wat wijst op investeringen in werving, opleiding of digitalisering.

Arbeidsmigratie
Voor veel uitzenders is inzet van arbeidsmigranten een strategisch instrument. Maar liefst 38,2% werkt momenteel structureel met personeel uit landen als Polen, Roemenië en Bulgarije. En 12,7% doet dat incidenteel, oftewel in totaliteit ruim de helft van alle deelnemende uitzendorganisaties. Deze groep medewerkers is vooral actief in logistiek, productie en landbouw.

De inzet van arbeidsmigranten is echter niet zonder uitdagingen. Huisvesting blijft het grootste knelpunt: 57,7% van de uitzenders ervaart hier problemen. Ook juridische beperkingen (30,8%) en taalbarrières (15,4%) spelen een rol. Dit beperkt de flexibiliteit van uitzenders en vraagt om betere samenwerking met overheden, gemeentes en bedrijven die zich toeleggen op huisvesting.

Vooruitkijkend voor geheel 2025 verwacht 37,5% van de uitzenders meer arbeidsmigranten in te zetten, en 41,7% verwacht een stabiel niveau. Slechts 4,2% denkt minder gebruik te maken van deze groep. Dat bevestigt dat arbeidsmigranten onmisbaar blijven, ondanks structurele obstakels. En 16,6% van de uitzenders geeft aan nog niet te weten of ze meer of minder gebruik denken te maken van arbeidsmigranten in 2025. 

Regelgeving
De juridische context waarbinnen uitzenders actief zijn is in beweging. Onduidelijkheid over wetgeving zoals de Wet DBA, de aangekondigde Wet toelating terbeschikkingstelling van arbeidskrachten (WTTA) en cao-wijzigingen met terugwerkende kracht leiden tot onzekerheid bij ondernemers. Intensieve handhaving en veranderende definities van ‘gezag’ zorgen ervoor dat bedrijven risico-averser worden.

Toch blijkt uit het onderzoek dat er ook brede steun is voor heldere regels. Maar liefst 67,3% is het (helemaal) eens met actieve handhaving door de Belastingdienst. Ook de WTTA krijgt steun van 61,1% van de respondenten. Dit lijkt tegenstrijdig, maar laat zien dat de sector behoefte heeft aan transparantie, betere reputatie, een gelijk speelveld en betrouwbaarheid. Uitzenders willen duidelijkheid en afdwingbare kaders, zelfs als die gepaard gaat met strengere eisen en extra administratieve lasten.

Economische onzekerheid
Naast krapte en regelgeving speelt ook de conjunctuur een rol. In sectoren als bouw en industrie worden projecten uitgesteld of geannuleerd. Oorzaken zijn onder andere stikstof- en PFAS-regels, vergunningstrajecten en bouwkosten. Grote klanten zijn minder voorspelbaar en projecten kunnen op het laatste moment stilvallen. Dit maakt planning en management van resources complex.

Deze dynamiek dwingt uitzenders om klantportefeuilles te spreiden, sectoren te diversifiëren en risico’s te managen. Bedrijven die hier proactief op inzetten, blijken wendbaarder en minder afhankelijk van (internationale) conjuncturele schommelingen.

Groei
Ondanks de uitdagingen is er een breed gedragen ambitie om te groeien. Bijna 70% van de uitzenders richt zich op autonome groei binnen de bestaande dienstverlening. Maar er is ook beweging richting overnames: bijna een kwart van de respondenten overweegt acquisities.

Daarnaast wordt verbreding naar andere sectoren (29,2%) en uitbreiding naar nieuwe regio’s (22,2%) vaak genoemd. Slechts 9,7% overweegt internationale expansie. Daarmee blijft de focus vooral nationaal en specialistisch. Slechts 2,8% van de bedrijven heeft geen concrete groeiplannen, hetgeen aantoont dat de sector actief zoekt naar manieren om relevant te blijven.

Digitalisering
Intern groeit het besef dat technologie een sleutelrol speelt in toekomstbestendigheid. AI en automatisering winnen terrein, met name in recruitment, marketing en administratie. Werving via slimme matchingtools en gerichte campagnes is niet langer optioneel, maar essentieel. Ook voor het langer en beter gemotiveerd houden van de interne medewerkers, waarvoor het werk vaak leuker wordt door de toepassing van AI en automatisering.

Ook de aankomende rapportageverplichtingen, zoals de Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD), zetten druk op interne processen. Bedrijven investeren in software en dataverzamelingssystemen om aan de eisen te voldoen en tegelijkertijd hun dienstverlening te verbeteren.

Digitalisering is niet alleen een kostenbesparingsmaatregel, maar biedt ook mogelijkheden om sneller te schakelen en beter in te spelen op marktveranderingen.

Sectorbrede samenwerking en lobby
Naast interne strategieën zoeken steeds meer uitzenders samenwerking op branche- of sectorniveau. De gezamenlijke lobby richting politiek en beleidsmakers wordt belangrijker, zeker in het licht van de almaar veranderende regelgeving. Brancheorganisaties als de ABU en NBBU, maar ook de VvDN, spelen hierin een actieve en belangrijke rol.

Door gezamenlijk standpunten in te nemen over bijvoorbeeld arbeidsmigratie, handhaving, en fiscale kaders, kunnen uitzenders invloed uitoefenen op wetgeving en de publieke opinie. Ook het delen van kennis over digitalisering, arbeidsmarktdata en klantbehoeften komt steeds meer in zwang.

Een sector die zich weet te verenigen, vergroot niet alleen zijn invloed, maar versterkt ook het imago van uitzenden als serieuze en essentiële pijler van de arbeidsmarkt.

Slot
De uitzend- en detacheringsbranche bevindt zich in transformatie. Onder invloed van demografische, economische, technologische en politieke ontwikkelingen verandert het speelveld structureel. De uitdagingen waarmee uitzenders in 2025 worden geconfronteerd, zijn dan ook niet van tijdelijke aard. De klassieke rol van uitzenders als louter intermediair volstaat niet langer. De toekomst vraagt om een nieuwe positionering – die van strategisch HR-partner. Een partner die waarde toevoegt op het snijvlak van arbeid, kennis en maatschappelijke vraagstukken. Wendbaarheid wordt daarbij een kerncompetentie. Ondernemerschap in deze sector vraagt meer dan ooit om visie, lef en aanpassingsvermogen.

Flexbedrijven die investeren in niches, technologie en data-analyse, èn die de naleving van wet- en regelgeving incorporeren in de bedrijfsvoering, bouwen aan een duurzaam concurrentievoordeel. Tegelijk is het versterken van langdurige klantrelaties en het centraal stellen van medewerkers cruciaal om toekomstbestendig te blijven.

De toekomstscenario’s voor de sector variëren. Aan de ene kant zullen grotere spelers verder consolideren en terrein winnen ten koste van kleinere bureaus. Aan de andere kant ontstaan er hybride modellen, waarin uitzenden, detacheren en consultancy steeds vaker samenkomen. Hoe dan ook beide met een toenemende mate van digitalisering.

Inzichten uit de M&A-praktijk: de visie van Pieter de Vries
Volgens Pieter de Vries, partner bij CFI en specialist binnen de flexmarkt, is de consolidatiegolf in de sector nog lang niet voorbij. “We zien dat private equity steeds vaker interesse toont in gespecialiseerde flexbedrijven. Bedrijven die hun propositie scherp hebben en aantoonbaar kunnen groeien, zijn gewilde targets,” aldus De Vries.

Hij merkt op dat de waardering van flexbedrijven sterk wordt beïnvloed door hun positionering: “Partijen die zich uitsluitend op generiek uitzenden richten, hebben het lastiger. Investeerders zoeken schaal, maar ook onderscheidend vermogen. Denk aan sectorfocus, eigen IT-platforms of een specialisatie die zich écht onderscheidt van de rest.”

Ook noemt hij de invloed van wetgeving op M&A-processen: “Nieuwe regels zoals de WTTA zorgen enerzijds voor drempels, maar ook voor kansen. Bedrijven die aantoonbaar compliant zijn, creëren vertrouwen. En voor andere partijen kan het een kans zijn om compliant te worden. M&A kan hier een belangrijke rol in spelen.”

Daarnaast ziet hij dat bedrijven actiever nadenken over buy-and-build-strategieën. “Een groeiend aantal ondernemers kiest ervoor om zelf bedrijven over te nemen, om sneller toegang te krijgen tot nieuwe niches of geografische markten. Zo ontstaan groepen van specialistische labels onder één paraplu. Dit biedt zowel schaalvoordelen als ruimte voor autonomie. Daarnaast kan het ook een manier zijn om alsnog te groeien, omdat autonome groei gezien de huidige marktomstandigheden soms lastig is.”

Als partijen gaan nadenken over een verkoopproces dan ligt volgens hem de sleutel tot succes in een gedegen voorbereiding: “Zorg dat je huis op orde is. Dan ben je aantrekkelijk voor strategische kopers en investeerders.”

Ter afronding werpt De Vries een blik op de toekomst: “Tijdens onze eigen internationale CFI HR conferentie in oktober 2024 in Amsterdam bleek dat veel flexbedrijven erin slagen te profiteren van de aanhoudende schaarste. Het vinden én langdurig binden van flexkrachten is cruciaal – het verbetert niet alleen de continuïteit, maar ook de marges. Tegelijkertijd is de schaarste zó structureel dat de vraag rijst hoe dit gat op termijn nog gevuld kan worden. Gezien de razendsnelle technologische ontwikkelingen zouden dat in de toekomst zomaar virtuele flexkrachten kunnen zijn.”

[1] De deelnemende uitzendorganisaties bieden hun diensten veelal aan in een breed scala aan sectoren. 70,8 % van de respondenten is actief in de sector Techniek, productie en bouw. Daarna volgt de sector Transport en logistiek (49,2%) en Handel en dienstverlening (47,7%). Ook sectoren als ICT (27,7%) en Toerisme, recreatie en horeca (26,2%) zijn relatief goed vertegenwoordigd. Sectoren zoals Media en communicatie (12,3%) en Justitie, veiligheid en openbaar bestuur (18,5%) worden door relatief weinig respondenten bediend, wat suggereert dat in deze domeinen minder gebruik wordt gemaakt van uitzenddiensten binnen deze onderzoeksgroep.

[2] Opgemerkt wordt dat een relatief klein deel van de respondenten actief is in de sector justitie, veiligheid en openbaar bestuur (18,5%)

[3] Opgemerkt wordt dat een relatief klein deel van de respondenten actief is in de sector media en communicatie (12,3%)